Ένα χαμόσπιτο και δίπλα του μια πολυτελής βίλα, Στο χαμόσπιτο μεγάλωνε ένα εξάχρονο αγόρι, Ο Βασίλης, Στη βίλα ένα εξάχρονο κορίτσι, Η Ελίζα, Μεγάλωσαν και χάθηκαν, Στη ζωή του ο Βασίλης είχε μάθει να δίνει, Η Ελίζα είχε μάθει να παίρνει, Στην πορεία ο Βασίλης γινόταν όλο και πιο πλούσιος, Η Ελίζα όλο και πιο φτωχή, Όταν η μοίρα τους ξανάφερε σ` επαφή, εκείνος ήταν ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, εκείνη πάμφτωχη κι εγκαταλειμμένη από τον άντρα της, Ο Βασίλης έτρεξε να τη βοηθήσει, και τότε ένιωσε να ξυπνά μέσα του η παλιά, κρυφή, ανομολόγητη αγάπη που είχε πάντα για την παλιά του γειτονοπούλα, Ανάμεσα στον Βασίλη και την Ελίζα, ένα τρίτο πρόσωπο κρατάει την ανάσα του και καρδιοχτυπά, Είναι η Λουκία, η μέλλουσα γυναίκα του Βασίλη,
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]