Το χρώμα του φεγγαριούΚωδικός: 9789602190227Έτος έκδοσης: 1991Συγγραφέας: Παπαδάκη, ΑλκυόνηΕκδοτικός οίκος: ΚαλέντηςΜυθοπλασίες: ειδικές μορφές

-Τι χρώμα έχει η λύπη ρώτησε το αστέρι την κερασιά και παραπάτησε στο ξέφτι κάποιου σύννεφου που περνούσε βιαστικά. Δεν άκουσες Σε ρώτησα, τι χρώμα έχει η λύπη
-Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που γέρνει ο ήλιος στην αγκαλιά της. Ένα βαθύ άγριο μπλε.
-Τι χρώμα έχουν τα όνειρα
-Τα όνειρα Τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού.
-Τι χρώμα έχει η χαρά
-Το χρώμα του μεσημεριού, αστεράκι μου.
-Και η μοναξιά
-Η μοναξιά έχει χρώμα μενεξελί.
-Τι όμορφα που είναι τα χρώματα! Θα σου χαρίσω ένα ουράνιο τόξο, να το ρίχνεις επάνω σου όταν κρυώνεις.
-Το αστέρι έκλεισε τα μάτια του κι ακούμπησε στο φράχτη. Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε.
-Και η αγάπη ξέχασα να σε ρωτήσω, τι χρώμα έχει η αγάπη
-...Το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού, απάντησε το δέντρο.
-Τι χρώμα έχει ο έρωτας
-Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, όταν είναι πανσέληνος.
-Έτσι, ε Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, είπε τ` αστέρι...
Κοίταξε μακριά στο κενό... και δάκρυσε...

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]