Στη ?ικρή ζωή ?ας, για τα ?ικρά εί?αστε υπεύθυνοι και υπόλογοι ? τα ?εγάλα ?άς ξεπερνούν.
Για κάποια «?ικρά» θέλησα να γράψω κι εγώ. Τα βλέπου?ε, τ? αγγίζου?ε, τα χρησι?οποιού?ε καθη?ερινά, αλλά δεν τα προσέχου?ε. Μας καλύπτουν ανάγκες ?κάποτε ζωτικές?, ?ας προσφέρουν διευκολύνσεις, ?ας κρατούν συντροφιά στις δύσκολες ώρες. Κι όλα αυτά χωρίς να ?ας ζητούν τίποτε. Κι ε?είς τ? αφήνου?ε στο περιθώριο, άκαρδοι κι αγνώ?ονες.