Είναι γνωστή διεθνώς η συμβολή της Ελλάδος εις τον αγώνα υπέρ της ελευθερίας κατά τον Β' Παγκόσμιον Πόλεμον. Η Ελλάς, αψηφούσα τους θανάτους των παιδιών της και την καταστροφή που αντιμετώπιζε ανθισταμένη κατά της φασιστικής Ιταλίας και μετέπειτα της χιτλερικής Γερμανίας, θυσιάστηκε κυριολεκτικώς υπέρ της ελευθερίας, αλλά και για την τιμή της και το ένδοξον ιστορικόν παρελθόν της. Η χώρα μας, πρώτη αυτή, διέλυσε τον ¶ξονα Γερμανίας-Ιταλίας, δια της καταδείξεως ως άχρηστου του στρατιωτικού σκέλους αυτού, δηλαδή της φασιστικής Ιταλίας. Έκτοτε, η Ιταλία δεν απετέλει σοβαρόν στρατιωτικόν παράγοντα δια την Γερμανίαν, η οποία έθεσε υπό την πλήρη κηδεμονίαν αυτής τον Μουσσολίνι. Εν συνεχεία δε, δια της επί δίμηνον αντιστάσεως αυτής (6.4.1941 - 30.5.1941) κατά της χιτλερικής Γερμανίας, κατέστησε αδύνατον την νίκην αυτής κατά της σοβιετικής Ρωσίας. Η ακινητοποίησις των γερμανικών στρατιών προ της Μόσχας οφείλεται κατά κύριον λόγον εις την σημαντικώς επιβραδυνθείσαν έναρξιν της επιθέσεως κατά της Ρωσίας, αρξαμένην περί το τέλος Ιουνίου 1941, αντί του αρχικώς ορισθέντος χρόνου ενάρξεως περί τας αρχάς Μαΐου 1941. Η δε αποτυχία του Χίτλερ να καταβάλη την Ρωσίαν εσήμανε και την ήτταν αυτού εις τον πόλεμον.