Σαράντα εννέα ποιή?ατα που κινούνται ?εταξύ νεοκλασικισ?ού, νεορο?αντισ?ού, λυρικά αλλά και αυτοσαρκαστικά, εξο?ολογητικά αλλά και οικου?ενικά, ?ε έντονη την κοινωνική στόχευση και τη νοσταλγία του «ε?είς» εις αντιστάθ?ισιν του «εγώ» ?ιας περιπετειώδους ζωής ως αντίδοτον θανάτου.
Φιλοσοφικοί στοχασ?οί, ιδεολογικοί ακροβολισ?οί, αιθερικές πτήσεις. Η ποιήτρια ό?ως δεν πειρα?ατίζεται ?ε νεωτερικές γραφές κι αδιέξοδες αποδο?ήσεις. Αντιθέτως, χτίζει τα νοή?ατά της σε γερό υπόβαθρο, έχοντας διερευνήσει επαρκώς το αρχαιοελληνικό της υπόστρω?α και τα ασφυκτικά όρια του ?ικροαστισ?ού που δεν αφήνει περιθώρια για ?εγαλοσύνες.
Αγαπώ να σκέφτο?αι το βάθος του σκοπού παρά τα γλωσσικά και τροπικά χωροχρονικά όρια κάθε ποιητικής απόπειρας, που είναι εξ ορισ?ού απεγνωσ?ένη κι εκ φύσεως α-λυσιτελής. Βεβαίως, υπάρχει πάντα και η λύση του «γόρδιου δεσ?ού», ό?ως η ποιητική δεν είναι φαινό?ενο αλλά λειτούργη?α, ?ε εξαιρετική κοινωνική χρησι?ότητα. Ειδικά στους δυσχερείς, ?εταβατικούς, ?εταιχ?ιακούς καιρούς που έχου?ε την τύχη να ζού?ε.
Κι ευδαί?ονες εκείνοι, που σαν την φιλόλογο και ηθοποιό Έφη Χαντζούλη ιχνηλατούν το αύριο ?ε όπλο τη Μνη?οσύνη και ?ε την πείρα του παρελθόντος αλώβητη, αποσκορακισ?ένη εις το έπακρον.
Ιδιόλεκτος πεποικιλ?ένη, τεχνουργη?ένη ?ε τρόπο σηροτροφικό (από τους ακά?ατους ?εταξοσκώληκες).
Ποιή?ατα σαν γνω?ικά, ?ακριά από κάθε ?οντερνιστική ή ?ετα?οντέρνα (ηθελη?ένη ή ?η) σκοτεινότητα. Λόγος διαυγής, καθαρός, ξάστερος. Νοή?ατα στιλβω?ένα από ?ια θέληση λακωνική, λιτή, αποφασιστική στη διατύπωση.
Δρ. Κωνσταντίνος Β. Μπούρας
www.konstantinosbouras