Σαν μέσα από ένα καλειδοσκόπιο, στη σκιά της ιστορίας του αρμένικου λαού, ακολουθούμε ιστορίες προσώπων οι οποίες ξετυλίγονται από την Ανατολή στη Δύση. Η φυγή των πρωταγωνιστών για να επιβιώσουν μετατρέπεται σε μέσο για να επιβεβαιώσουν την ύπαρξή τους και η Βενετία γίνεται σημείο συνάντησης κόσμων και γενεών.

Μια αφήγηση που μοιάζει με παιχνίδι της μνήμης στα χέρια ενός μικρού παιδιού, καθώς αυτό ανακαλύπτει το παρελθόν του στα θραύσματα της ζωής της οικογένειάς του.

Η ανάκτηση του παρελθόντος συγκρούεται με την τωρινή ανάγκη του συγγραφέα να αναγνωρίσει τον εαυτό του μέσα από τη γραφή και φέρνει στο φως εικόνες ολοζώντανες και υποβλητικές, εικόνες που κουβαλούν την αλήθεια του βιώματος και της ιστορικής μνήμης.

«Το παιδί και οι άνεμοι της Αρμενίας» (??Il bambino e i venti d`Armenia??) του Αρτούρο Αλεξανιάν, σε μετάφραση της