Οι επαρχίες Λιδορικίου και Μαλανδρίνου ήταν από τις πρώτες της Στερεάς που ξεσηκώθηκαν στα τέλη Μαρτίου του 1821 ακολουθώντας το παράδειγμα του Μοριά. Ήταν επίσης οι πρώτες που έδιωξαν ή εξόντωσαν τους κυρίαρχους Οθωμανούς και έως τον Απρίλιο του ?25 έμειναν απάτητες κι ελεύθερες· η θέση τους δε τις έκανε να είναι και πάλι, τον Αύγουστο του 1828, οι πρώτες οριστικά ελεύθερες επαρχίες της Ρούμελης.
 
·   Πώς έγιναν όμως όλα αυτά Ποιοι τα πραγματοποίησαν
·   Τι συνέβαινε στις επαρχίες λίγο πριν από τον Ξεσηκωμό και σε τι περιβάλλον ξέσπασε η Επανάσταση στις επαρχίες 
·   Τι καλλιεργούσαν οι άνθρωποί τους και ποιος όριζε τη γη και τη φορολογία
·   Τι καταμαρτυρούν οι πηγές για τους τοπικούς ηγέτες της Επανάστασης τι διηγούνται για τον απλό αγωνιστή, ο οποίος ακολουθούσε τον μπουλουξή αρχηγό όπου η περίσταση κι οι ανάγκες του Αγώνα το όριζαν
·   Πώς βίωναν τον πόλεμο οι άμαχοι, οι γυναίκες και τα παιδιά και πού έβρισκαν καταφύγιο στη διάρκεια των επιδρομών
·   Ποια ήταν η τοπική εκδοχή των εμφυλίων Υπήρξαν πολιτικές αντιθέσεις Γιατί υποτάχθηκαν οι επαρχίες τον Ιούνιο του ΄26
 
Αυτά τα δύσκολα ερωτήματα προσπαθεί να απαντήσει το βιβλίο του Ανδρέα Κυτέα Στον δρόμο προς την Ελευθερία, Οι επαρχίες Λιδορικίου και Μαλανδρίνου (Δωρίδας) στην Επανάσταση (1821-1828). Πρόκειται για αρχειακή έρευνα, με λεπτομερειακή παρουσίαση των ιστορικών γεγονότων και εκτενή αναφορά στο κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον στο οποίο ξέσπασε η Εξέγερση και κατάληξη τον Αύγουστο του 1828.
Η έκδοση του βιβλίου ενισχύθηκε από το Δήμο Δωρίδος. Προλογίζει ο ιστορικός και δημοσιογράφος Τάσος Κωστόπουλος και χαιρετίζει ο δήμαρχος Δωρίδος Γεώργιος Καπετζώνης.