Αφιερώσεις / DedicatoriasΚωδικός: 9786185456771Έτος έκδοσης: 2022Συγγραφέας: Δημά, ΚωνστάνςΕκδοτικός οίκος: ΦίλντισιΠοίηση, Ποίηση μεμονωμένων ποιητών

Κυκλοφόρησε η δίγλωσση (ισπανικά-ελληνικά) ποιητική συλλογή της Κωνστάνς Δημά.

Διαβάζουμε στον Πρόλογο της έκδοσης που υπογράφει η θεατρολόγος, υποψήφια διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών Κατερίνα Θεοδωράτου: Κυκλοφόρησε η δίγλωσση (ισπανικά-ελληνικά) ποιητική συλλογή της Κωνστάνς Δημά.

«Η ανά χείρας δίγλωσση συλλογή D?dicaces-Αφιερώσεις, τολμά να είναι αυτό που υπαινίσσεται ο τίτλος: Ένα hommage σε ακριβά πρόσωπα που καθόρισαν την ποιήτρια. Η πηγαία, αφοπλιστική φυσικότητα των ποιημάτων, ο κομψός, κατακτημένος γλωσσικός μινιμαλισμός φέρνουν τον δυνητικό γαλλομαθή αναγνώστη σε απορία: Σε ποια γλώσσα πυροδοτήθηκε ο σπινθήρας της έμπνευσης Δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς το πρωτότυπο από το μετάφρασμα. Η άλλη σπουδαία, δίγλωσση συγγραφέας μας, η Μαργαρίτα Λυμπεράκη, ενάλλασσε την ελληνική με τη γαλλική, ισορροπώντας ανάμεσά τους με τον ίδιο τρόπο που μετεωριζόταν ανάμεσα σε δύο πατρίδες, από τις οποίες όμως, τουλάχιστον η μία υπήρξε επιλογή της. Η Δημά ταλαντεύεται ανάμεσα σε πολλές, με έντονη, εμφανή και τραυματική τη λαχτάρα του ανήκειν και πικρότατη τη διαπίστωση?

Ξένη παντού

γράφω

για να κρατήσω

της φωνής μου

τον σεβασμό

Η προσφυγιά και η ορφάνια σε τρυφερή ηλικία της στέρησαν την ψυχική βάση και την ασφάλεια της πατρίδας, την προίκισαν ωστόσο με την άναρχη ανεξαρτησία των αποδημητικών πουλιών. Πατρίδα είναι η Φωνή και η ποίησή της, που την συντροφεύουν παντού, ως σταθερό υπέδαφος, στυλοβάτες και νοηματοδότες της ύπαρξής της. Έτσι, η φαινομενική κραυγή απελπισίας «Ξένη παντού» προσλαμβάνεται -ανεπίγνωστα ενδεχομένως και από την ίδια- και ως άγρια κραυγή ελευθερίας.

Τα αγαπημένα πρόσωπα των Αφιερώσεων λειτουργούν και αυτά ως υποκατάστατα πατρίδας, που όμως υπόκεινται στην Ελευθερία της Αγάπης -την μόνη ίσως σταθερή και αμετακίνητη «εντοπιότητα». Και το ακροτελεύτιο ποίημα της συλλογής -«Ποια είμαι»- εμφανώς, αν και όχι εκπεφρασμένα, αφιερωμένο στην ίδια, αναδιατυπώνει το πρωταρχικό, αναπάντητο, ανθρώπινο διερώτημα?

Ας κλείσει το παρόν σημείωμα με αυτό:

«?Και το πρόβλημα με μένα είναι

ότι δεν ξέρω ακόμα καν ποια είμαι.»