Το παρόν μυθιστόρημα αποτελεί ακριβή απεικόνιση της κοινωνίας, Δείχνει παραστατικά την επικρατούσα διαφθορά, Δεν φείδεται λεκτικών χαρακτηρισμών και κτυπάει τους λαϊκούς καθοδηγητές, Οι ήρωες δεν αποτελούν αποκυήματα της φαντασίας, Είναι αληθινοί, Ο Χάρυ, ο Γιάννης και ο Νίκος περιτριγυρίζουν την εξουσία και βγάζουν τα απωθημένα τους, Η Μέλπω και η Ζίνα αντιπροσωπεύουν τις γυναίκες, που διαθέτουν το κορμί τους βορά ισχυρών ανδρών, Όμως βρίσκονται πάντοτε από πάνω, Ο ευτελισμός είναι αποσκοπός και όχι μέσον, Η ατομική επικράτηση περνάει από δυο στάδια, Τη συκοφαντία και τις σεξουαλικές αδυναμίες, Η `νομενκλατούρα` αντανακλά την πραγματικότητα, ενώ κινείται στη σφαίρα της φαντασίας, Η δράση και οι χαρακτήρες παρασύρουν τον αναγνώστη σε ανασφαλή ερωτήματα, Δεν τον αφήνουν σε ησυχία, Η σύνθετη σκέψη συνιστά επαρκές εργαλείο για την εισαγωγή σε άγνωστες πτυχές της πολυπλοκότητας,
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]