ΛΥΚΑΥΓΕΣ
Και μένω εδώ, σκάβω το πηγάδι μου
να δροσίσει της νύχτας το χάδι,
την ψυχή μου σκαλίζω να σε βρω,
ένα κοχύλι ξεχασμένο στην τσέπη μου
που γράφει τ όνομά σου,
πάντα μέσα μου σε κουβαλώ.
Και μένω εδώ, η βραδινή πάχνη
δροσίζει τα φυλλοκάρδια μου,
παγωμένη η ψυχή απ τον άνεμο
που πέφτει καταπάνω μου
το φεγγάρι τυλιγμένο στα σεντόνια τ ουρανού
κι εγώ υφαίνω με τ αδράχτι μου
το χιτώνα του ξενυχτισμένου γιασεμιού.