Η πληροφορία / επικοινωνία είναι ακριβώς το σύστη?α ελέγχου. Εισερχό?αστε σε ?ια κοινωνία που θα ?πορούσα?ε να αποκαλέσου?ε κοινωνία του ελέγχου. Ήδη έχει γίνει η ?ετάβαση από την «κοινωνία της κυριαρχίας» στην «πειθαρχική κοινωνία», και τώρα στην «κοινωνία του ελέγχου». Είναι σαφές ότι από την πειθαρχική κοινωνία θα ?είνουν για πολλά χρόνια αρκετά στοιχεία, ό?ως ε?είς γνωρίζου?ε ότι βρισκό?αστε ήδη σε ?ια κοινωνία άλλου τύπου. Εκείνοι που φροντίζουν για το «καλό ?ας» δεν θα έχουν ανάγκη τα «κέντρα εγκλεισ?ού». Ένας έλεγχος δεν είναι ?ια πειθαρχία. Η κοινωνία ?πορεί να στριφογυρίζει ατελείωτα και «ελεύθερα» χωρίς καθόλου να εγκλείεται και, ταυτοχρόνως, να ελέγχεται πλήρως. Και ποια σχέση θα υπάρχει ?εταξύ του αγώνα των ανθρώπων και του πολιτικού έργου Η πιο στενή, η πιο ?υστηριώδης σχέση. Ακριβώς εκείνη που υπονοείται από το «Ξέρετε, ο λαός απουσιάζει». Ο λαός απουσιάζει, αλλά ταυτοχρόνως δεν απουσιάζει εντελώς. «Ο λαός απουσιάζει» ση?αίνει ότι εκείνη η θε?ελιώδης συγγένεια ?εταξύ του πολιτικού έργου και ενός λαού που δεν υπάρχει ακό?α δεν είναι ούτε θα είναι ποτέ ξεκάθαρη. Δεν υπάρχει πολιτικό έργο που να απευθύνεται σε έναν λαό που δεν υπάρχει ακό?η.