Κυρίαρχο στοιχείο που διέπει όλες τις ιστορίες της λαβκράφτειας Μυθολογίας Κθούλου, όπως και αυτές που αποτελούν την παρούσα ανθολογία, είναι ο φόβος της ανθρωπότητας στη συνειδητοποίηση της ασημαντότητάς της απέναντι σε ένα ακατανόητα μεγάλο σύμπαν, ο φόβος του Κοσμικού Κενού αφενός και των τιτάνιων αντιμαχόμενων δυνάμεων αφετέρου. Μόνο καταφύγιο από τις κοσμικές αυτές συγκρούσεις και τα κολοσσιαία μεγέθη που αντιμάχονται για τον έλεγχο του κόσμου αποτελεί η ευλογημένη αδυναμία του ανθρώπινου μυαλού να αντιληφθεί τα συμπαντικά μεγέθη, την πραγματική θέση του ανθρώπου στο απέραντο κενό και την ασημαντότητά του μπροστά στο άπειρο. Και αυτός ο τρόμος που τον καθηλώνει είναι ο ίδιος που τον έλκει να τον υπερβεί! Τα διηγήματα αυτής της ανθολογίας κάλλιστα μπορούν να συγκριθούν με του Λάβκραφτ καθαυτά ? εξάλλου οι συγγραφείς τους είναι ήδη καταξιωμένοι στο χώρο τους. Το διήγημα του τίτλου, μάλιστα, είτε το είχε επιμεληθεί είτε ακόμα και ξαναγράψει ο ίδιος ο Χ.Φ. Λάβκραφτ! Όμως, ακόμα και αν δεν πειστεί από τα όσα «ακατονόμαστα» και «ανίερα», όπως συχνά αναφέρονται στις ιστορίες αυτές, το μόνο βέβαιο είναι ότι, όπως γράφει και η Χέηζελ Χελντ στο διήγημα  που έδωσε τον τίτλο της ανθολογίας, το διάβασμά τους και μόνο θα αποτελέσει μια εμπειρία μοναδική για τον αναγνώστη αφού θα ?έκανε την κάθε του τρίχα -ακόμη και τις ψιλούλες στις ράχες των χεριών του- να σηκωθούν με έναν αόριστο τρόμο πέραν πάσης περιγραφής.?