Είναι ένα ?έγα θέ?α για το οποίο ό?ως δεν θέλου?ε να ?ιλά?ε. Ποτέ. Γιατί; Επειδή ?ας φοβίζει. Αλλά η ζωή ?ας είναι γε?άτη από αυτό: όχι ?όνον επειδή κάποτε νο?οτελειακά η ζωή τελειώνει ?ε τον θάνατο, ?α και καθ' όλη τη διάρκειά της. Από τις τέχνες στην πιο υψηλή τους έκφραση, τη ?ουσική, την παγκόσ?ια λογοτεχνία και τη ζωγραφική ?έχρι τον κινη?ατογράφο και τις τηλεοπτικές σειρές, ακό?α και στα video games που παίζουν τα παιδιά, ο θάνατος πρωταγωνιστεί παντού. Μοιάζει περίπου σαν να προσπαθού?ε να τον πλησιάσου?ε χωρίς να ?ας καταλάβει, για να τον δού?ε από κοντά και να ξεπεράσου?ε τον φόβο ?ας απέναντί του. Και, φυσικά, πολύ περισσότερο, καταφεύγοντας στις θρησκείες, που όλες υπόσχονται ότι, όταν αυτός επέλθει, τότε ξεκινά η πραγ?ατική ζωή ?ας, γι' αυτό πρέπει εν τω ?εταξύ να πορευθού?ε ανάλογα ?ε τους κανόνες τους.Στο βιβλίο αυτό επιχειρείται ?ία ακτινογραφία του τρόπου που βλέπου?ε τον θάνατο. Ως πρόσωπα, ως σύνολα, ως πολιτισ?οί. Και, κυρίως, προτείνεται ένας τρόπος να ?ετατρέψου?ε τον φόβο του θανάτου που, συνειδητά ή όχι, κυριαρχεί στις ζωές των περισσότερων ανθρώπων στο αντίθετό του: σε ελευθερία και θέληση για καλύτερη ζωή, της οποίας αποτελεί το πραγ?ατικό τέλος. Σε συνειδητοποίηση που θα αξιοποιή-σει τη γνώση αυτού του τέλους, προκει?ένου να ?η σπαταλιέται άδικα η ζωή, να ?ην υποβαθ?ίζεται δρα?ατικά, όπως συχνά συ?βαίνει. Γιατί εκεί, έχου?ε λόγο.Με πυκνές πολιτισ?ικές, πνευ?ατικές, ιστορικές αλλά και τρέχουσες αναφορές και ?ε αρκετό χιού?ορ, ο δη?οσιογράφος και συγγραφέας αυτού του διαφορετικού βιβλίου, Γ. Π. Μαλούχος, επιχειρεί ?ια διαχρονική ?ελέτη ζωής και θανάτου, ένα εγχειρίδιο θνητότητας ε?πευσ?ένο από τον Ό?ηρο, τον Επίκτητο, τον Μπετόβεν, τον Μάλερ, τον Βάγκνερ, τον Χάινε, τον Ρε?άρκ και άλλους ?εγάλους δια?ορφωτές της ευρωπαϊκής τέχνης και σκέψης.