Η Μαρία Χατζηευσταθίου αντλεί την έ?πνευση της
ιερής ποιητικής δη?ιουργίας από το πολύχρω?ο
φυσικό τοπίο. Εξυ?νεί τη φύση ?έσα από τους
στίχους της και τη συνδέει ?ε την ο?ορφιά, την
ευτυχία, την έ?πνευση και την αγάπη. Για την ίδια η
φύση είναι κάτι το ιερό, το ανόθευτο, το α?όλυντο,
?ια ακατάλυτη πηγή έ?πνευσης, ?ακριά από την
ανθρώπινη καθη?ερινότητα. «Θεέ ?ου άλλα δυο
?άτια δώσε ?ου / να γιορτάσω ο?ορφιά και χάρη /
πριν έρθει ο ύπνος να ?ε πάρει / το νου ?ου προσθαλάσσωσε, το φως ?ου». Η ποιήτρια συνο?ιλεί ?ε το
περιβάλλον γύρω της, το διερευνά, το εξετάζει, το
αξιολογεί και γεύεται την ε?πειρία της θεϊκής
παρουσίας. «Ανατολές και ηλιοβασιλέ?ατα», ένα
δίγλωσσο ποιητικό ταξίδι προς την ωραιότητα της
φύσης και την ενόραση του εσωτερικού θαύ?ατος