ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΣ έτσι,
ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΣ μέσα στα χρόνια,
Παλεύοντας να ξεκαθαρίσω τι αξίζει τούτο ή εκείνο, που το μισόγραψα στα ενδιάμεσα της καθημερινής δουλειάς, σε στιγμές βαρυεμάρας ή κούρασης, Ή τούτο το άλλο που καρφώθηκε σε κάτι αμφίβολες περιοχές της μνήμης, Πρόχειρα χαρτιά χωρίς καμιά χρονολογία, Τα σκίζω ή όχι Ότι έχω παραλείψει, από εκείνα που έχω παραλείψει, έρχεται καμιά φορά στο μυαλό, κάποτε με μια παράξενη ενάργεια, π,χ, το πρόσωπο του Γκρέγκορυ Κόρσο στο Σπολέτο, ή το νερό κι οι πέτρες ανάμεσα στα πλατάνια στη γέφυρα Μουργκάνι, ή πάλι στο Σπολέτο το γαλάζιο στα μάτια του Έζρα Πάουντ, άλλα παραλειπόμενα διεκδικούν σπουδαιότητα που δεν έχουν, Ή τάχα έχουν
Στο κάτω της γραφής τι σημαίνουν αυτά τα περιθωριακά γραψίματα Ασκήσεις Τι είναι εκείνο που κατά καιρούς μ` ερεθίζει ακατάπαυστα, με κυριεύει Και ύστερα ακόμη μια φορά η αμφιβολία, η τανάλια που σφίγγει τα σπλάχνα,
Μήπως πρόκειται για σκουπίδια συναρμολογημένα, προορισμένα για μια γελοία θεατρική παράσταση Ή μήπως όλα αυτά είναι μια `συμπληρωματική κατάθεση` μπροστά στο σκοτεινό Εφετείο που δικαιώνονται ίσως τώρα που πλησιάζω στο τέλος του `κύκλου` [,,,]