Ολοκληρώνοντας, τον Φεβρουάριο του 1922, τις Ελεγείες του Ντουίνο που, από δη?ιουργική άποψη, τον στοίχειωσαν επί δεκαετία, «ανάβρυσαν», όπως γράφει ο ίδιος, «από την άκρη του ?ολυβιού του, απρόσ?ενα», σε έναν ποιητικό πυρετό λίγων η?ερών, τα 55 αριστουργη?ατικά σονέτα που, στον τίτλο του έργου, ο Ρίλκε τα απηύθυνε στον ?υθικό γενάρχη της ποίησης, τον Ορφέα. Κυκλοφόρησαν το 1923, ?αζί ?ε τις Ελεγείες, που συγκαταλέχθηκαν στα κορυφαία έργα του ευρωπαϊκού ?οντερνισ?ού.
Ο Ορφέας, ο ?υθικός τραγουδιστής του οποίου η ?ουσική ?πορούσε ακό?η και να πείσει τον Πλούτωνα να απελευθερώσει την Ευρυδίκη από τον κάτω κόσ?ο, βρίσκει παρηγοριά για την ατελή ζωή ?ας στην καλλιτεχνική ε?πειρία. Τα σονέτα που του αφιερώνει ο Ρίλκε διερευνούν τη σχέση της τέχνης και της ποίησης ?ε τη ζωή ?ετά το τέλος του ρο?αντισ?ού και υπό την επίγνωση της κυριαρχίας του τεχνολογικού πολιτισ?ού.
Τα Σονέτα στον Ορφέα τα λάτρεψαν οι αναγνώστες και παρα?ένουν επιδραστικά ?έχρι σή?ερα στην ποίηση. «Στα Σονέτα», γράφει ο οξφορδιανός θεωρητικός και κριτικός της λογοτεχνίας C.M. Bowra, «ο Rilke δείχνει τι σή?αινε γι αυτόν η ποίηση, τι πήρε και τι ήλπιζε από αυτήν».