Φιλοσοφικαί Μελέται [Αναστατική έκδοση]Κωδικός: 227300Συγγραφέας: Βράϊλας Π. ΑρμένηςΕκδοτικός οίκος: Ιδιωτική Έκδοση

Αθήνα 2025, σελ. ριδ'+558, χαρτόδετο, περιορισμένος αριθμός αντιτύπων.

Πέτρος Βράιλας Αρμένης (Κέρκυρα 1812 – Λονδίνο 1884) ήταν διαπρεπής Έλληνας φιλόσοφος, πολιτικός και διπλωμάτης του 19ου αιώνα. Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και φοίτησε στην Ιόνιο Ακαδημία, πριν μεταβεί στο Παρίσι, όπου σπούδασε νομικά και παρακολούθησε φιλοσοφία κοντά στον Victor Cousin, θεμελιωτή του φιλοσοφικού εκλεκτικισμού. 

Επιστρέφοντας στην Κέρκυρα το 1835, διορίστηκε καθηγητής φιλοσοφίας στην Ιόνιο Ακαδημία και ανέπτυξε έντονη πνευματική και πολιτική δράση. Υπήρξε από τους πρωτεργάτες της «Αναγνωστικής Εταιρείας Κερκύρας», ενός από τα σημαντικότερα πνευματικά κέντρα του νησιού. Το 1848 ίδρυσε το κόμμα των Συνταγματικών (ή Μεταρρυθμιστών), με στόχο την ένωση της Επτανήσου με την Ελλάδα «δια της πειθούς και της διπλωματίας» και όχι με τη βία, και εξέδωσε την εφημερίδα Πατρίς στα ελληνικά και γαλλικά για την υποστήριξη αυτού του σκοπού. 

Μετά την ένωση της Επτανήσου, εκπροσώπησε την Κέρκυρα στη Βουλή των Ελλήνων και διετέλεσε για μικρό διάστημα Υπουργός Εξωτερικών σε κυβέρνηση Κουμουνδούρου. Στη συνέχεια ακολούθησε διπλωματική σταδιοδρομία, υπηρετώντας ως πρεσβευτής της Ελλάδας στο Λονδίνο, στην Αγία Πετρούπολη και στο Παρίσι, ενώ το 1878–1879 ορίστηκε πληρεξούσιος της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη για τις διαπραγματεύσεις σχετικά με τη νέα μεθοριακή γραμμή. Το 1880 έλαβε μέρος στη διάσκεψη των Μεγάλων Δυνάμεων στο Βερολίνο ως εκπρόσωπος της Ελλάδας. Για τις υπηρεσίες του τιμήθηκε με το παράσημο των Ταξιαρχών από τον βασιλιά Γεώργιο Α΄. 

Ως φιλόσοφος, ο Βράιλας Αρμένης κινήθηκε σε χριστιανικό–πλατωνικό πλαίσιο, συνδυάζοντας φιλοσοφικές και θεολογικές θέσεις. Ασχολήθηκε κυρίως με τη φιλοσοφία της ιστορίας και του δικαίου, με την έννοια της θείας πρόνοιας στην ιστορική πορεία και με την αθανασία της ψυχής και τις έμφυτες ηθικές αξίες του ανθρώπου. Το συγγραφικό του έργο είναι εκτενές: μεταξύ άλλων εξέδωσε στην Κέρκυρα, στα ελληνικά και γαλλικά, την εφημερίδα Ελλάς (Hellas, 1864–1867) και τα φιλοσοφικά έργα Περί πρώτων ιδεών και αρχών δοκίμιον, Θεωρητικής και πρακτικής φιλοσοφίας στοιχεία και Φιλοσοφικαί Μελέται. 

Ήταν μέλος της Στοάς «Φοίνιξ υπ’ αριθ. 1» στην Κέρκυρα, στοιχείο που εντάσσει και τη μασονική του δράση στο ευρύτερο πλαίσιο της πνευματικής και πολιτικής του παρουσίας. Απεβίωσε στο Λονδίνο το 1884, αφήνοντας σημαντική παρακαταθήκη τόσο στη νεοελληνική φιλοσοφική σκέψη όσο και στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής του ελληνικού κράτους.