«Θες να γίνουμε φίλες»
«Ναι, θέλω πολύ!»
«Δε με φοβάσαι που είμαι τόσο διαφορετική,
από όλους εσάς»
«Πιο πολύ φοβάμαι να νιώθω μόνη
σε έναν τόσο μεγάλο κόσμο»
«Έλα. Κράτα το χέρι μου σφιχτά
και πάμε να σου δείξω τα αστέρια!»
«Κι αν χαθούμε»
«Τότε θα ζήσουμε».
Η δαχτυλήθρα και το αστέρι συγκινεί βαθιά τον αναγνώστη καθώς
αποτυπώνει με τρυφερότητα τη μοναξιά, αλλά και τη δύναμη της
φιλίας στη ζωή ενός παιδιού με αυτισμό. Η ιστορία της Κλειούς και της
Ισμήνης υπενθυμίζει πόσο θεραπευτική μπορεί να γίνει η αποδοχή, όταν
προσφέρει ασφάλεια, προστασία και αληθινό μοίρασμα.
Αγγελίνα Στεργιοπούλου
Ψυχολόγος -Παιδοψυχολόγος